Details

Created: 09 May 2026

Bij een steekproef controle van het ILT (Inspectie Leefomgeving en Transport) is mijn manier van werken rondom een thanatopraxie en/ of balseming getoetst. Een groot aandachtspunt was de ruimte waarin ik deze werkzaamheden uitvoer. Sinds 2016 werk ik met en in mijn voormalige ambulance. Zie deze wagen als een verplaatsbare verzorgingsruimte, een ruimte waarin reconstructies, airbrush en balsemingen (of thanatopraxie) kan worden toegepast. In september 2025 is de wet rondom thanatopraxie gewijzigd. De regels zijn aangescherpt en een behandeling op een thuislocatie is sindsdien verboden. De vraagstelling bij velen was of dit dan wel of niet in mijn wagen is toegestaan. Tegenstanders die mijn wagen nooit inhoudelijk hebben gezien, (lees collega’s die mijn wagen wat over de top vinden) riepen tijdens bijeenkomsten dat mijn wagen niet zou voldoen aan de toelatingseisen voor het werken met de chemicaliën die gebruikt worden tijdens een thanatopraxie of balseming, waardoor ik illegaal deze werkzaamheden zou uitvoeren. Maar wat blijkt, de wagen voldoet aan alle gestelde eisen en de manier waarop ik mijn werkzaamheden uitvoer passen perfect bij de toelatingseisen voor het gebruik met deze vloeistoffen. Een aantal zaken die getoetst zijn is de ventilatie van de wagen, het gebruikt van de juiste vloeistoffen, de manier van werken en of er metingen worden verricht die aangeven of de maximale waarde van bv Formaldehyde niet wordt overschreden. Met de complimenten van het ILT is de controle met een positieve beoordeling afgerond. Kort samengevat: Mijn verplaatsbare wagen is geschikt als ruimte voor het uitvoeren van een thanatopraxie of balseming, waardoor je als aanvrager niet verbonden bent aan een partij die tegen vergoeding een ruimte aanbiedt. Bij een thanatopraxie of balseming die door mij wordt uitgevoerd, worden geen extra kosten voor het gebruik van mijn wagen in rekening gebracht. In alle eerlijkheid begrijp ik wel, dat niet elke locatie geschikt is om mijn wagen neer te zetten, maar nagenoeg bij elk uitvaartcentrum is wel een afgeschermd hoekje waar ik zou kunnen staan. Wat zou het mooi zijn, als de tegenstanders die zo luid hebben staan roepen, nu gaan zeggen dat ik best een mooi concept in handen heb. Hoe dan ook, ik heb een grote taart gekocht in Duitsland en daar ga ik vol trots poep van maken, jawel!

Details

Created: 26 April 2026

De geur van hersenen, maar zeker de geur van het bloed is wat ik in mijn hoofd zo zou kunnen reproduceren. Zelfs als ik mijn tuin sproei met grondwater, dan ruik ik het ijzer in het water en dat doet me weer denken aan het bloed van de overledene. Zo is de geur van ontbinding ook zeer herkenbaar, maar ruikt ook telkens weer anders. Maaginhoud die de vliegen aantrekt, ontlasting die zijn eigen geur heeft, maar ook oud zweet is een geur die je als verzorgende tegen kunt komen. Maar geur is adaptief, als je het blijft inademen merk je er op den duur niks meer van. Ondanks dat geuren verdwijnen kunnen ze blijven hangen in je hoofd. Het is net als met beelden. Soms zie je dingen ongevraagd, maar het kan ook zijn dat je ze bewust opzoekt. Het kan zijn uit interesse of uit nieuwsgierigheid, maar ik beloof je dat de beelden uit mijn presentatie ‘Altijd werken in emotie’ voor velen heftig zullen zijn en nog even blijven zweven in je hoofd. Bedenk voor jezelf goed of je hieraan blootgesteld wilt worden. Meer info over de heftige presentatie

Details

Created: 12 April 2026

Alles rondom echte treinen boeide me al als kind. Stoere grote elektrische machines die geluidloos van een station weten te vertrekken, of de kracht van de diesels met daarachter honderden meters wagons. Ik fantaseerde wel over en baan als machinist, maar de verantwoordelijkheid over de passagiers zou ik nooit kunnen trekken. Toch indirect, werk ik wel voor de mensen op en rond het spoor. Na een aanrijding tussen een persoon en een trein, zit nog een heel traject. Als het slachtoffer is geborgen, volgt er een identificatie en daarna de confrontatie met de achterblijvers. Het zijn ook voor mij beladen momenten, waarbij ik zeker ook terugdenk aan de machinist en de mensen die het slachtoffer hebben geborgen. Tijdens mijn presentatie ‘Altijd werken in emotie’ vertel ik o.a. het verhaal van 6 slachtoffers en toon daarbij van 3 slachtoffers beelden. Beelden die op je netvlies zullen blijven plakken, maar als je het verhaal hoort, begrijpt waarom ik bepaalde keuzes heb gemaakt over het wel of niet reconstrueren van deze slachtoffers. Tot mijn verbazing was er tijdens mijn klinische les in Zuidlaren een groep medewerkers incidentenbestrijding van ProRail aanwezig. Het was voor mij persoonlijk een aangename en waardevolle aanvulling. Na de les hebben we nog even persoonlijk me elkaar gesproken en natuurlijk in elkaars wagen gekeken. Ik denk serieus dat het ook wel een vak voor mij zou kunnen zijn, echter in de nacht werken is een fase die ik jaren geleden achter me heb gelaten. Ik ben er tevens van overtuigd, dat mijn presentatie in het theater voor sommige medewerkers van ProRail eentje is, die inzicht geeft in de mogelijkheden nadat de bergingswerkzaamheden zijn afgerond. Voel je welkom.

Details

Created: 19 March 2026

ZZP-er zijn is meer dan alleen voor jezelf zorgen. Ik heb wel eens geroepen dat ik groot ben geworden door klein te blijven. Maar hoe groot is klein? Werken deed ik het liefst alleen, opgesloten achter in mijn wagen, in de verzorgingsruimte van een uitvaartcentrum, of in een afgeschermd gedeelte in de woning van de overledene. Met volle concentratie mijn werkzaamheden uitvoeren, van een gezichtsreconstructie tot een balseming voor repatriëring. Tijdens de koffie met mijn vrouw, kwam het besef dat ik nog steeds alleen werk, maar dan samen met vele anderen. Als voorbeeld mijn presentatie in het theater. Ik sta in mijn eentje op het podium, beleef daar vele moordzaken opnieuw en vertel ik aan een groot publiek wat het met mij doet als bij een ander de wereld op zijn kop staat. Maar zonder mijn publiek is mijn presentatie als uitgeademde lucht in een donkere ruimte. Om deze lucht te belichten huur ik mensen in voor het licht en om verstaanbaar te zijn mensen voor het geluid. Het publiek wordt bij de deur persoonlijk en hartelijk ontvangen en hebben er mensen voor gezorgd dat jij jouw zitplaats online kon reserveren. De catering staat met een team klaar om deze 600 mensen te voorzien van nattigheid en als de deuren van de grote zaal opengaan, dan zorgt een team van vrijwilligers dat iedereen binnen 10 minuten deze gereserveerde zitplaats gaat vinden. Mijn dochter staat je bij vragen te woord en verkoopt met liefde mijn geschreven boeken, zijn er ongeveer 8 BHV-ers aanwezig om bij calamiteiten te zorgen dat alles goed verloopt en legt een professionele fotograaf mijn presentatie zo scherp mogelijk vast. En dat allemaal voor de €25,- die jij hebt betaald. Ook de plaatselijke middenstand pakt een graantje mee. Het restaurant tegenover het theater kan ervoor zorgen dat je geen honger hoeft te lijden en het hotel naast het theater zorgt dat je na de presentatie kunt slapen. Tijdens het ontbijt bakt er iemand voor jou een ei en zal de receptie vragen of alles naar wens is geweest. De chauffeur van de bus opent de deur, wenst je een prettige dag, terwijl een team van mensen zorgt dat de rommel wordt opgeruimd die we met z’n allen hebben achter gelaten. Om al deze mensen persoonlijk te bedanken is een onmogelijke opgave, maar ik ben werkelijk erg dankbaar dat we dit samen mogelijk hebben gemaakt. De dag na de presentatie zal er tijdens het ontbijt ongetwijfeld nog even worden terug gedacht aan de verhalen en de confronterende beelden. Trots kijk ik terug naar de afgelopen periode, werkelijk fantastisch dat er zoveel belangstelling is voor mijn vak. De klinische lessen en presentaties worden druk bezocht en zonder jullie had ik nooit kunnen worden wat ik nu ben. Vanzelfsprekend ben ik er in de eerste instantie voor de overledene, zal ik alles uit de kast blijven halen om bij problemen de opbaring technisch een beetje bij te sturen, maar man o man, wat is lesgeven leuk en wat stuiter ik graag voor een groot publiek. Je kunt me blijven steunen (en anderen helpen) door eerlijk te vertellen hoe je de les of de presentatie hebt ontvangen en wat de mogelijkheden zijn die ik nabestaanden kan bieden.

Details

Created: 08 March 2026

Ongewoon doodgaan. Niet iedereen heeft de kans zijn eigen dood te kiezen, soms komt er iets of iemand op je pad die gaat bepalen waar en hoe je gaat sterven. Een eenzame dood bij zelfdoding, of een ongewilde dood door ongewenste hulp van een ander. De verminking kan soms zo gruwelijk zijn, dat het slachtoffer onherkenbaar is achtergelaten. Zonder waarde voor de dader, het lichaam achter latend badend in het bloed in zijn of haar besmeurde kleding in de hoop dat het lichaam nooit gevonden zal worden. Maar ook bij een natuurlijke dood lig je soms op een manier die je de nabestaanden had willen besparen. In elkaar gezakt op het toilet, of inmiddels al volledig opgeblazen door de bacteriën midden in de woonkamer.

Maar hoe verminkt een lichaam ook kan zijn, een thuisopbaring is middels een bodyseal altijd te realiseren. Bodyseal is zicht- , geur- en luchtdicht, en in extreme gevallen een uitkomst. Nu mag er niet in alle gevallen gecremeerd worden met deze folie en vind ik persoonlijk begraven ook wel een dingetje. Op een natuurbegraafplaats is het absoluut een no-go. Het voordeel van een bodyseal is dat het eenvoudig kan worden verwijderd. Iets wat onaangenaam kan zijn voor de persoon die het gaat verwijderen, maar voor mij de krenten uit de pap. Iemand weer waardig in zijn of haar kist kunnen leggen, zonder toegevoegde materialen, geeft mij een goed gevoel.

Onlangs verscheen er ergens een brief gericht aan crematoria, dat deze folie niet meer mag worden mee gecremeerd. Verwijderen van de folie zou tevens onveilig zijn voor het personeel.  Omdat deze folie het juist mogelijk maakt om een thuisopbaring te realiseren na ernstige verminking of bij extreme geurvorming, is mij het niet meer gebruiken van deze folie te kort door de bocht. Ook bij repatriëring van een lichaam naar het buienland kan deze folie een uitkomst bieden. Special Death Care brengt de folie graag voor je aan en kan het ook weer voor je verwijderen. Vraag me voor de mogelijkheden.

Wat betreft het ongewoon doodgaan, misschien had ik mijn presentatie “Altijd werken in emotie” beter ‘Ongewoon doodgaan’ kunnen noemen. Tijdens deze presentatie toon ik immers vele manieren van het ongewoon doodgaan. Ongecensureerd meekijken in mijn wereld, 2 uur zittend op een comfortabele stoel, hangend aan mijn lippen. Beelden die niet voor iedereen geschikt zijn, maar in combinatie met het verhaal achter deze beelden, je laten begrijpen welke mogelijkheden we hebben aangegrepen om toch een waardig afscheid te realiseren. Mocht je geïnteresseerd in deze presentatie (€25,-), dan ben je van harte welkom. https://www.specialdeathcare.nl/presentaties

Details

Created: 28 February 2026

Ik ben blij dat ik uit 1969 kom en daardoor jaren levens ervaring heb. Als ik tegenwoordig artikelen lees met de daarbij geplaatste foto, dan voel en zie je gewoon dat het niet meer de realiteit is. Foto’s die niet zijn genomen, maar creatief zijn gemaakt. Het verhaal die bij de behorende (nep)foto is geplaatst, heeft dan (net als de foto) voor mij geen meerwaarde meer. De foto’s die ik toon tijdens mijn presentatie zijn echt en de verhalen die ik bij deze foto’s vertel zijn de ware, verteld vanuit mijn verleden en ervaring. Je zult het zien, voelen en beleven en niet zelden word ik tijdens de presentatie zelf overvallen door de emoties. In de afgelopen 24 jaar is het mij niet gelukt om elke overledene een eigen rustplaats te geven, heb ik niet elke overledene toonbaar kunnen maken en is het mij niet gelukt alle nabestaanden minder ongelukkig te maken. De keuze waarom er al dan niet een reconstructie heeft plaats gevonden, werd niet altijd genomen door de justitie, nabestaanden of door mij, maar ook uit respect voor de overledene. Geld is zeker een bepalende factor, maar ook toen ik mijn diensten gratis aan heb geboden, werd daar niet altijd gebruik van gemaakt. Inmiddels hebben honderden mensen mijn beladen (en gewaagde) presentatie gezien. Ongecensureerde beelden van moordzaken, verhangingen en zelfdodingen. Niet om je te shockeren, maar om in overleg met de nabestaanden je een inkijkje te geven in hun emoties en je te laten realiseren wat het met mij doet als bij een ander de wereld op zijn kop staat. Ik heb de presentie vernoemd naar mijn eerste boek ‘Altijd werken in emotie’. De presentatie in het theater (€25,- p.p.) is niet geschikt voor mensen die nu al slecht slapen en niet geschikt voor mensen die niet tegen bloed kunnen. Echter is iedereen welkom. Voor meer informatie of je aanmelden, klik hier