Het alleen zijn met een overledene is niet voor iedereen vanzelfsprekend. Daar waar ik probeer de nabestaanden zo veel mogelijk te betrekken bij de behandeling die ik uitvoer, is ook regelmatig mijn advies mij even alleen te laten met de overledene. Niet voor iedereen is het aangenaam om te zien hoe ik bij een thanatopraxie of balseming het bloed vervang door andere vloeistof (lees: chemicaliën). Deze behandeling kan veelal prima thuis of in mijn ‘ambu’ worden uitgevoerd, maar het advies richting de nabestaanden zal zijn om tijdelijk even elders te wachten tot ik klaar ben. Onlangs was er een familie, die – nadat ik vroeg of ze elders even konden wachten – mij de vraag stelden of ik direct wilde weten waar de kluis stond. Het voelde wat ongemakkelijk, maar besefte me tegelijkertijd hoe het moet zijn om de kamer waarin de overledene zich bevindt te ‘moeten’ verlaten. Want zo is het wel, de familie geeft me in alle vertrouwen hun dierbare, maar ook hun prive woonomgeving. Het maakte me opnieuw bewust, dat het alleen mogen zijn met de overledene, veel verder gaat dan het uitvoeren van een behandeling. Het gaat om kwaliteit kunnen leveren, respect hebben voor elkaar, maar bovenal om het vertrouwen. Buiten dat gaan mijn werkzaamheden nog volop door. Het is mega druk, drainages en bodyseal is nog steeds de meest afgenomen behandeling (zie mijn vorige posts). Boeken verkoop loopt super en tussen de werkzaamheden door vermaak ik me in de natuur. Prachtige zomer!

Ik was weer ergens gespot, deze keer in Assen, daarna door iemand op een terras tijdens een zakelijke lunch in Spier en vervolgens bij nabestaanden in Emmeloord. Het was een drukke dag waarbij ik assisteerde bij een ongeval, waarna ik door ben gereden naar een plotseling overleden vrouw in Groningen. Hup, snel weer in de wagen en door naar Spier, maar nog voordat ik in Spier aan mijn broodje ei kon beginnen, werd ik gebeld door iemand van de Forensische opsporing dat mijn hulp erg op prijs werd gesteld in Emmeloord. Het zijn van die dagen waarin ik me op en top voel en met de zon op mijn kop graag bij de weg ben. Nog even snel een blik op Linkedin waarbij ik opnieuw de reclame over een duikboot voorbij zie komen. Geen idee waarom deze dagelijks op mijn tijdlijn verschijnt, maar aangeven dat ik deze niet kan betalen helpt niet om hem de volgende dag niet opnieuw op mijn tijdlijn te zien. De melding van plotseling overleden mensen krijg ik overigens nog steeds veel, maar merk wel dat ze inmiddels iets minder snel donker en zwart gaan worden. Het bloed dat ik uit deze overledenen haal tijdens thanatopraxie* is nog steeds erg donker van kleur en stroperig van samenstelling. Het zou fijn zijn als er wellicht meer aandacht zou komen voor deze plotseling overleden mensen en is vaker een obductie bespreekbaar maken een manier om een duidelijker beeld te krijgen waarom deze mensen (vaak te vroeg) zijn gestorven.

Het speeltuintje stond nog overeind, maar achter deze glijbaan hebben we vele overleden kinderen onder het puin vandaan gehaald. Het verdriet was niet te beschrijven, nabestaanden die geduldig op de stoeltjes zaten te wachten terwijl wij met man en macht probeerden hun kinderen uit het ingestorte gebouw te halen. Heel even was ik in een wereld die je niemand gunt, maar waarbij de saamhorigheid, het respect naar elkaar en bovenal de liefde richting je medemens overal voelbaar was. Het is zo’n schril contrast met de wereld om me heen. Waar in de wereld zou je dit gevoel kunnen hebben zonder dat daar een ramp voor nodig is? Ik haal mijn geluk uit het voeren van de vogels in mijn tuin. Dagelijks bijna een kilo aan vogelvoer, vogels die als dank prachtig fluiten, dartelen en mij het gevoel geven dat een gelukkig gevoel kan zitten in hele kleine dingen. Maar ook tijdens mijn werk ben ik in mijn nopjes. Overledenen weer toonbaar zien te krijgen, of op te baren op een manier waardoor het afscheid nemen toch mogelijk blijft, is helemaal mijn ding. Tijdens mijn lessen kom ik dan ook graag met voorbeelden uit de praktijk. Mijn 21 jaar ervaring deel ik graag met jullie en hoop dat ik – mede door het delen van kennis – voor de overledene een waardig afscheid kan realiseren. Scrol ook nog een keer door deze pagina, misschien staan er nog interessante en leerzame dingen voor je tussen. Hele fijne dagen en lief zijn voor mekaar.