Met schaamte
De verwoesting in Turkije na de aardbeving 2023, staat met stip op 1 als je mij zou vragen wat het ergste is dat ik ooit heb gezien. Inmiddels ben ik 25 jaar werkzaam in de uitvaart en waar herinneringen vervagen, komen er nieuwe voor terug. Niet alle beelden en geluiden verdwijnen uit mijn hoofd. De krijsende moeder, zittend op de grond, gaat mij nog steeds door merg en been. Oerwoudgeluiden noem ik het, een moeder zo intens verdrietig, dat ze ongeremd haar emoties liet zien en horen. Maar ook de moeder, lopend met haar verminkt kindje op haar arm, verdwaasd over de straat richting mijn gele wagen. Het waren ouders vol verdriet en op zoek naar hulp. Ze leken volledig gedesoriënteerd en onbereikbaar. Het besef dat je net iets bent kwijtgeraakt, wat je nooit meer terug zult krijgen, dat moet wel ongelooflijk veel pijn doen. Huilen bij nabestaanden doe ik echt zelden, ik geef ze mijn aandacht, liefde en bied mogelijkheden. Maar tijdens mijn presentatie, waarin ik vertel over wat ik de afgelopen jaren heb beleefd, knap ik regelmatig af. En ja, ik schaam me dan. Tijdens het huilen voel ik me klein, niet meer die stoere man die kinderhoofdjes in elkaar heeft gezet, hersenen uit de haren van een aangereden kindje stond te wassen of iemand die na een aanrijding met een trein probeert het lichaam weer in elkaar te zetten. Huilen voor een groot publiek brengt me terug naar Turkije, waar wij, de stoere mannen, elkaar huilend in de armen vielen na het bergen van de slachtoffers. Onlangs heb ik een aantal verhalen teruggelezen uit mijn eerste boek ‘Altijd werken in emotie’. Regelmatig kwam er een ‘O ja’ moment. Mijn herinneringen werden opgefrist en het besef dat ik écht wel iets heb meegemaakt de afgelopen 25 jaar, laten me stralen. Het was niet allemaal ellende, tijdens de ellende zijn er ook prachtige dingen gerealiseerd. Omdat ik graag mijn verhalen deel, zijn mijn 3 boeken nog een tijdje te bestellen zonder verzendkosten. En wat betreft de aangrijpende presentaties, beloof ik niet dat ik niet opnieuw zal gaan huilen. Het is wat het is en neem de schaamte voor lief.
