Het wijzende vingertje

Het wijzende vingertje. Een vriendelijk gebaar die ik krijg als ik met mijn gele wagen een wegversmalling passeer, een rotonde opdraai of vanuit een woonerf de doorgaande weg op probeer te komen. Een vingertje die me laat stralen, het geeft me een gevoel van dankbaarheid en respect. Doorgaans zijn het de ouderen die me de ruimte geven, een hand opsteken of vriendelijk knikken als ik ze passeer. Ongetwijfeld heeft het te maken met de kleur, formaat of het model van mijn bedrijfswagen, want als ik met mijn BMW rijd krijg ik ook wel regelmatig een vinger, maar deze komt anders over. Maar wat is het fijn te ervaren, dat er mensen zijn die begrijpen dat zorg verlenen een dankbare taak is en een vriendelijke groet gemakkelijk is om uit te delen. Wellicht denken ze helemaal niet na over wat het met mij doet, dat een simpele vinger van een chauffeur mijn dag helemaal goed kan maken. Ik ontvang het opstekende vingertje met een glimlach, het geeft me rust en het laat me stralen. Het zette mij aan het denken en begon met een soort van test. Op mijn route slingerend door Drentse dorpen, greep ik elke kans aan om mijn medeweggebruikers en passanten te groeten. Simpelweg mijn hand groetend opsteken tijdens het passeren. De uitkomst was geniaal, ik heb nog nooit zo veel terugzwaaiende mensen gezien. Ook was bij deze groep een grote glimlach te bespeuren. Mocht je me zien rijden, besef dan dat een groet mijn en jouw dag erg aangenaam kan maken.