Kerkhof en de dood
Mijn eigen graf, ik ben er nog steeds razend enthousiast over. Kijk nou zelf, het is mijn privé stukje grond, gehuurd voor tientallen jaren. Een aantal keren per jaar je eigen graf onderhouden is niet waar iedereen over nadenkt, maar voor mij is het ultieme moment om gelukkig te zijn. Bloemen, kaarsjes en eind oktober zijn zelfs popcorn en suikerspinnen te koop op dit kerkhof. Geen razende auto’s, bladblazers of zitmaaiers van de buurman die mijn rust verstoren, maar vogels, vogels en vogels. In de verte hoor je het kletteren van het water uit de rivier, de plek waar ik me graag even afspoel. Het kerkhof vertelt me best veel. De vele bloemen en kaarsjes laten me zien dat er na de dood nog steeds liefde kan zijn. Aan sommige graven is het beroep van de overledene af te lezen, een grote propeller bij de piloot, een anker bij de matroos, met daarbij steeds meer een foto van de persoon die er ligt begraven. Vooral bij de jonge personen wekt mij dan de nieuwsgierigheid over de manier waarop en waarom deze persoon zo vroeg is gestorven. Persoonlijk zou ik bij elke overledene wel willen lezen waaraan en hoe deze persoon aan zijn einde is gekomen. Misschien is het de interesse vanuit mijn vak. Het weten van de doodsoorzaak helpt mij bij de behandelingen die ik uitvoer om een overledene te verzorgen. Bij bijvoorbeeld darmkanker vlieg ik de behandeling anders aan dan bij leverkanker. Maar ook bij zelfdodingen en ongevallen bepaalt soms het extra stukje informatie rondom de doodsoorzaak of, en welke behandeling we kunnen inzetten. Vergiftiging is van buitenaf niet altijd te zien, maar tijdens het opbaren kun je enorm snel achteruitgaan. Verhangingen zijn tijdens de opbaring ook gecompliceerder dan gedacht. De tijd tussen de zelfdoding en het vinden van het lichaam, de manier van de verhanging en de plaats van de verhanging is opnieuw bepalend hoe ik de behandeling ga inzetten. In juni en september zal ik in het theater vertellen over mijn werkzaamheden en zal ik aan de hand van meer dan honderd foto’s de complexiteit van mijn vak aan je laten zien. Welke mogelijkheden zijn er aangegrepen om nabestaanden minder ongelukkig te maken en wat heeft het met mijzelf gedaan. Je zult geconfronteerd worden met foto’s van ongevallen, moordzaken en zelfdodingen en met de daadwerkelijke verhalen rondom deze casussen krijgt menigeen kippenvel tot op de rug. De presentatie is niet voor iedereen geschikt, maar ben je nieuwsgierig naar de werkzaamheden van Special Death Care, dan geef ik je de kans middels deze presentatie een kijkje achter de schermen te nemen. Op 19 juni 2026 in het theater van Steenwijk (€25,-) of 19 september 2026 in het theater van Stadskanaal (€25,-)
