-
De wagen
Het is geel en trekt aandacht: Mijn wagen. Voor de één is mijn wagen een doorn in het oog, voor de ander is hij goed acceptabel. Maar voor mezelf is het als zwemmen in een sloot en geeft mijn wagen mij het gevoel als het eten van een koekje bij de koffie. Het geeft me…
-
De dood ligt altijd op de loer
‘Wat doe jij met schenkingen?’ Daar hoefde ik niet over na te denken. Ik geef ze door aan nabestaanden die het niet zo breed hebben. Via een fixe korting zorgen dat hun factuur lager uitvalt. ‘En hoe weet jij dan of de familie het niet zo breed heeft?’ En daar had hij wel een punt.…
-
Het zijn niet alleen groene vliegen
Niet alleen het begraven worden op een natuurbegraafplaats, maar ook het werken op een natuurbegraafplaats heeft wel wat. Zoals beschreven in mijn nieuwste boek ‘Zonder Hartslag’, zijn het voor mij de meest waardevolle momenten tijdens het uitvoeren van mijn vak. De rust, de natuur en het vertrouwen geven mij de juich hormonen. Zittend op een…
-
Vertel me wat het is
Ik weet het niet hoor, maar ik denk toch niet dat dit (zie foto) in het bloed van een overledene thuishoort. Maar het is wel wat ik regelmatig aantref tijdens een thanatopraxie behandeling (bloed vervangen door chemicaliën). Slierten zijn afkomstig uit de rechter kamer van het hart en zijn tussen de 5 en 10 cm…
-
Oog hebben voor elkaar
De wereld op zijn kop, dat is wat ik dacht. Telkens als ik denk de grootste teleurstelling te hebben meegemaakt, is er iets of iemand die dat weet te overtreffen. Maar het heeft ook wel wat, het houdt mij scherp en laat me bewust zijn waar ik met mijn bedrijf voor sta. Rijdend door een…
Toggle header
